Thrillers & Spanning

T.M. Manor – Wat de vermisten zagen

Wat de vermisten zagen is het eerste deel is de Thea Ooms-reeks van de Vlaamse debutant T.M. Manor. Je volgt in dit boek commissaris Thea Ooms die niet heel geliefd is binnen het korps. Ze heeft zelfs de bijnaam ‘De Draak’ gekregen. Ze houdt zich niet helemaal aan de regels, houdt geen rekening met anderen en is uit op wraak. Ze wordt, samen met haar collega-assistent Lucas De Prins, op twee zaken gezet. Er is een kind ontvoerd en er is een tiener vermoord. Wat lijkt te gaan om een eenvoudige vermissing draait al snel uit op iets heel anders. Ze komen terecht in een wereld vol bedrog en macht en waar geheimen niet gedeeld worden. Om de mysteries te ontrafelen moeten ze in deze wereld duiken. Dan kruisen ze ook nog eens het pad van een huurling die ook op zoek is naar het kind en zijn ontvoerder.

Er zit een heleboel mysterie in dit boek. In de eerste plaats zijn er natuurlijk de zaken waar Thea met haar team aan werkt, maar ook in de persoonlijke levens van de personages speelt er een hoop. Lucas blijkt Thea namelijk te kennen van vroeger, maar het is nog niet duidelijk waarvan. Dit geeft een goed opstapje voor het volgende deel. Daarnaast wordt Thea nog niet echt uitgediept, dus het is ook nog niet heel duidelijk waarom ze is zoals ze is.

De schrijfstijl van Manor is heel prettig. Ze schrijft heel vlot met veel dialogen. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Hierdoor is het op geen enkel moment saai of minder interessant geweest. Het scheelt ook dat er twee zaken zijn waaraan gewerkt wordt waardoor er altijd wel iets te vertellen is. Manor gooit er ook een flinke dosis humor in zodat je geregeld met een lach op je gezicht zit.

In het begin was het voor mij een beetje lastig inkomen omdat de schrijfster Vlaamse is. Hierdoor zitten er veel Vlaamse woorden in die ik niet kende. Gelukkig wen je daar ook wel snel aan en veel woorden spreken ook wel voor zich.

Het is natuurlijk fictie, maar sommige dingen komen wel een beetje ongeloofwaardig over. Zo was een gevangenisbewaarder bevriend geraakt met een crimineel die vastzat. Ze waren in zoverre bevriend dat ze elkaar hun geheimen toevertrouwden. In het ‘echt’ zal dat niet geaccepteerd worden. Ook is het vreemd dat er een slipje geruild moet worden voor hulp van een collega tijdens een inval.

Het prettige aan dit boek is dat het niet te gecompliceerd is. De ontwikkelingen zijn makkelijk te volgen en alles wordt duidelijk verteld. In de epiloog gebeurt er nog iets wat heel veel vragen oproept. Ik ben heel benieuwd naar wat er precies gaande is en kijk daarom enorm uit naar het volgende deel.

Dank aan T.M. Manor voor het recensie-exemplaar.

3,5 sterren voor Wat de vermisten zagen.
Recensie geschreven door Sanne (website)

Waardering: 3.5 uit 5.

Boekspecificaties
Titel: Wat de vermisten zagen
Auteur: T.M. Manor
Genre: Politieroman/detective
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 337
Uitgever: Crime Series Publishing
Verschijningsdatum: december 2021
ISBN: 9789464513707

Biografie & Waargebeurd

Mounhim Tahtahi – Amarok

In Amarok vertelt Abderrahmane zijn levensverhaal aan zijn zoon Mounhim. Mounhim is bij zijn ouders in Marokko op vakantie wanneer er bij zijn vader herinneringen van vroeger naar boven komen. Abderrahmane begint te vertellen. Zijn verhaal begint in de jaren ’20 van de vorige en eindigt op het moment dat hij in Nederland aankomt. Mounhim schrijft alles op.

Amarok is een ontroerend verhaal. Maar ook een verhaal over een heel sterk persoon die alles uit het leven probeert te halen en zijn geliefden ook een zo goed mogelijk leven probeert te bieden. Abderrahmane trok door verschillende gebieden op zoek naar werk, om geld te kunnen sparen en om dat vervolgens naar zijn familie te kunnen sturen. Maar hij vertelt ook over zijn jeugd. Hoe hij als kind heeft moeten overleven in een arme familie waar er nooit genoeg eten voor iedereen was.

De manier waarop het is opgeschreven is heel persoonlijk. Abderrahmane vertelt het verhaal aan zijn zoon, dus als lezer wordt je ook met ‘jij’ aangesproken. Dat maakt het dus aan de ene kant heel intiem, maar aan de andere kant ook een beetje gek, want hij heeft het bijvoorbeeld over ‘jouw grootvader’. Als dit in een dialoog was geschreven, had het al heel anders overgekomen.

Je leert ontzettend veel over de cultuur en de gebruiken. Tahtahi heeft hier niet alleen de mooie dingen over opgeschreven, maar ook de minder mooie kanten komen naar voren. Dit geeft je een goed en compleet beeld van hoe moeilijk de familie het gehad heeft.

Er komen best veel Marokkaanse woorden in het verhaal voor en niet alles wordt vertaald. Dat is op zich niet heel erg storend, want soms kan je de betekenis wel uit te context halen. Maar dat lukt niet bij alles.

Abderrahmane is een lieve man die het nodige heeft meegemaakt. Hij heeft zijn hart op de juiste plaats zitten en dat blijkt ook uit een uitspraak van hem vrij aan het begin van het boek waarin hij aangeeft dat hij eenieder die hem slecht behandeld heeft, vergeven heeft. Na het lezen van zijn verhaal kan je alleen maar respect hebben voor hem. Het is zo knap eigenlijk dat hij helemaal geen wrok koestert en dat hij iedereen heeft vergeven.

Amarok is dus het levensverhaal van Abderrahmane. Het boek is opgedeeld in verschillende delen waarin hij elke keer in een ander gebied is. Het kwam op mij een beetje over als een opsomming van gebeurtenissen, wat het natuurlijk ook is. Maar wat mij betreft had het wat makkelijker weggelezen als het meer in de vorm van een roman was gegoten.

Dank aan uitgeverij 3Rocks Publishing voor het recensie-exemplaar.

3,5 ster.
Recensie geschreven door Sanne (website)

Waardering: 3.5 uit 5.

Boekspecificaties
Titel: Amarok
Auteur: Mounhim Tahtahi
Genre: Non-Fictie | Waargebeurd
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 185
Uitgever: 3RocksPublishing
Verschijningsdatum: oktober 2021
ISBN: 9789090350028

Young Adult

Wouter Polspoel & Herman van Campenhout – Enkeltje Mars

Lucie Spiegels staat op een kruispunt in haar leven. Haar relatie is net voorbij en ze is haar baan als lerares zat. Dan wijst een collega haar op een advertentie in de krant die haar leven op zijn kop kan zetten. Elon Musk zoekt namelijk mensen die opzoek zijn naar “nieuwe lucht” en willen verhuizen naar Mars om een nieuw leven op te bouwen. Lucie schrijft zich in als proefpersoon maar al snel blijkt dat de ruimtereis niet helemaal is wat het lijkt.

Wouter Polspoel en Herman van Campenhout zijn twee Vlaamse schrijvers die al vaker samen een boek hebben geschreven. Het boek is dan ook in het Vlaams geschreven maar daar wen je snel aan. Het verhaal is origineel en pas bij de laatste 50 pagina’s wist ik te ontdekken wat het daadwerkelijke doel van de ruimtereis was. De schrijvers hebben duidelijk de moeite genomen om zich te verdiepen in de thema’s die in het boek terugkomen. Zo geven ze veel informatie over de behandeling van de nierfalen van Lucien (de vader van Lucie) en gaan ze uitgebreid in op het verschil tussen het offerfeest en het suikerfeest.

Het is jammer dat ze niet dezelfde moeite hebben gedaan om het politieonderzoek beter uit te werken waardoor het erg onrealistisch is. Zo worden de slachtoffers door de politie op de hoogte gehouden door middel van een groepsapp. Ook worden de deelnemers gevraagd om mee te helpen met het zoeken naar bewijs op het plaats delict zonder dat er ook maar maatregelen genomen worden om te voorkomen dat sporen worden uitgewist. Hier zie je duidelijk het verschil tussen de twee schrijfstijlen waarbij de één dieper op de achtergrond informatie in gaat en de ander de snelheid in het verhaal wil houden.

Een andere kanttekening bij het boek is dat het boek geschreven is door twee mannen en het hoofdpersonage een vrouw is. Het boek laat duidelijk zien dat de mannen geen idee hebben hoe een vrouw denkt. Zo wordt bij elke man die geïntroduceerd wordt in het boek besproken of dit een potentiële nieuwe liefde voor Lucie zou kunnen zijn. Daarnaast heeft Lucie een keer een dagje quality time. Ze gaat uitgebreid in bad met een glaasje alcohol en trekt ze lekker comfortabele lichte lingerie aan. Een vrouw denkt niet bij elke man die ze ontmoet of dit de vader van haar toekomstige kinderen is en als wij comfortabel op de bank willen zitten trekken wij ook gewoon een joggingbroek en een dikke trui aan. Zo blijkt maar weer dat mannen echt Mars komen en vrouwen van Venus.

Het is een origineel verhaal en je wilt het ook zeker doorlezen. Het is vlot geschreven. De personages worden op een fijne manier geïntroduceerd zonder dat er te lang wordt stilgestaan bij de persoonlijke motivatie voor de deelname van alle personages. Echter hadden de schrijvers wat beter stil mogen staan bij het verloop van een politieonderzoek. Nu kwam dit onderzoek een beetje amateuristisch over.

Ik wil graag uitgeverij Phoenix Books bedanken dat ik een kopie van het boek mocht ontvangen.

Het boek krijgt van mij 3 sterren.
Recensie geschreven door Sanne (website)

Waardering: 3 uit 5.

Boekspecificaties
Titel: Enkeltje Mars
Auteur: Wouter Polspoel & Herman van Campenhout
Genre: Young Adult
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 160
Uitgever: Phoenix Books
Verschijningsdatum: maart 2022
ISBN: 978083202853

Fantasy & Sci-fi·Young Adult

V.E. Schwab – Gallant

De veertienjarige Olivia woont in een weeshuis. Ze is haar beide ouders verloren en ze kan niet praten. Haar enige troost is het dagboek van haar moeder. Ze besteedt haar dagen aan het ontcijferen van de woorden die haar moeder heeft opgeschreven. Wat bedoelde haar moeder met ‘blijf weg van Gallant’? Dan ontvangt het weeshuis een brief van haar oom. Hij nodigt haar uit om op het familielandgoed te komen wonen. Maar dat is precies de plek waar haar moeder haar voor waarschuwde: Gallant. Heeft Olivia een keuze?

Als lezer heb je te doen met Olivia. Je voelt aan alles dat ze niet gelukkig is en zo graag een familie wil hebben. Het euforische moment waarop Olivia de brief ontvangt, heeft dan ook zeker effect op je. Je bent zo blij voor haar. Maar je voelt ook haar angst en twijfel. De emoties zijn door Schwab heel goed op papier gezet en overgebracht.

Het mooie aan dit boek is dat je echt in het hoofd van Olivia zit. Het mysterie rondom Gallant roept bij jou net zoveel vragen op als bij Olivia. Al heb je als lezer wel meer het gevoel dat er iets niet helemaal in de haak is dan zij heeft. Zij is een beetje argeloos, terwijl ze vaak genoeg wordt gewaarschuwd voor de gevaren. Ze is dan ook wel heel dapper door toch op zoek te gaan antwoorden. Schwab heeft een sterk personage neergezet.

De schrijfstijl is echt heel fijn. Er zit een goed tempo in en de details worden beperkt tot het minimum zodat je alleen hetgeen te lezen krijgt wat er ook werkelijk toe doet. Olivia kan niet praten waardoor er niet heel dialogen in zitten. Normaal gesproken zijn dialogen voor mij een must, omdat ik dat het prettigst vind lezen, maar nu miste ik dat helemaal niet. De gedachten van Olivia zijn net dialogen.

De vormgeving is echt heel mooi. Ik heb van Boekerij de limited edition mogen ontvangen. De cover/dust jacket past heel goed bij het verhaal. Dat geldt ook voor de sprayed edges. Daarnaast zitten er in het boek nog tekeningen die later een grote toevoeging blijken te zijn.

Gallant is een fantasy waarin je in een magische wereld duikt, vol dodelingen en personages waar je maar geen hoogte van kan krijgen. Schwab doet een beroep op je verbeelding en met de tekeningen vormt dat samen een mooi geheel in je hoofd. Gallant is een absolute aanrader.

Dank aan uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

4 sterren.
Recensie geschreven door Sanne (website)

Waardering: 4 uit 5.

Boekspecificaties
Titel: Gallant
Auteur: V.E. Schwab
Genre: Fantasy | Young Adult
Uitvoering: Hardcover (Limited Edition)
Aantal pagina’s: 299
Uitgever: Boekerij
Verschijningsdatum: maart 2022
ISBN: 9789022595213

Literatuur & Romans

Hilje Mulder – Roadtrip Compostela

Hilje Mulder – Roadtrip Compostela

In Roadtrip Compestela gaan drie vriendinnen, Sonja, Maud en José, met een camper de pelgrimsroute richting Santiago de Compestela rijden. Alle drie de vriendinnen hebben zo hun eigen reden om de pelgrimsroute te volgen en komen tijdens de route tot nieuwe inzichten.

Fans van ‘Gooische vrouwen’ zouden dit boek fantastisch vinden. Al zijn de hoofdpersonages af en toe ongegeneerd gekopieerd en zijn ze soms ook erg stereotypisch. Sonja is net ontslagen en vraagt zich af of haar vriend Huub het niet al te gezellig heeft met een assistente op zijn werkreis in Japan (dit lijkt wel erg veel op Cheryl). Maud is de hippie die zich inzet voor het milieu en niks moet hebben van het materialisme (Roelien in ‘Gooische vrouwen’) en wilt de tocht maken om haar overleden vader te eren. José is compleet het tegenovergestelde van Maud en houdt juist van het jetset leven waarbij het geld en alcohol rijkelijk moet vloeien (Claire in Gooische vrouwen) en wilt graag mee omdat ze niet buitengesloten wilt voelen. Niet alleen de personages maar ook de setting van het verhaal lijkt geïnspireerd te zijn door ‘Gooische vrouwen de film’. Waarbij ze in ‘Gooische vrouwen de film’ naar een retreat gaan om tot bezinning te komen doen ze dat in het boek met een roadtrip.

Het boek zelf leest makkelijk weg en is perfect als vakantie boek aan het zwembad met een wijntje erbij. Helaas blijft het verhaal erg oppervlakkig. Zo krijgen Sonja en Maud ruzie omdat Sonja een geheim verklapt heeft en wordt deze ruzie nooit uitgesproken en zijn ze op het einde van het boek weer goede vriendinnen. Daarnaast wordt er ook veel herhaald. Sonja blijft twijfelen over haar relatie en dit lijkt bijna elk hoofdstuk terug te komen zonder dat er nieuwe informatie wordt toegevoegd dat de twijfel kan onderbouwen. Hetzelfde geldt voor Maud die twijfelt of haar nieuwe vlam die ze onderweg heeft ontmoet de moeite waard is om verder te ontdekken. Het lijkt er op dat de schrijfster te veel in het boek wilde stoppen door bij elkaar personage stil te staan waarom ze de roadtrip willen maken waardoor de emoties en de uitwerking van de verhaallijn niet echt diepgang krijgen.

Een ander probleem met de personages is dat het lijkt alsof er van te voren niet goed uitgedacht is in welke leeftijdscategorie ze vallen. In het begin van het boek lijkt het alsof de personages eind 30 zijn omdat ze het hebben over het stichten van een gezin en hun carrièremogelijkheden. Echter gebruiken ze een TomTom in plaats van de navigatie op hun telefoon en hebben ze geen internetbundel waardoor ze afhankelijk zijn van de WiFi signalen op de camping. Geen enkele moderne vrouw van in de 30 heeft geen internetbundel. Daarnaast mailt Maud met haar liefdesinteresse in plaats van dat ze appjes stuurt. Hierdoor lijken de personages toch eerder achter in de 60 dan de jonge dertigers.

Het boek leest makkelijk weg en de verhaallijnen van de drie vriendinnen hebben zeker potentie. Echter, doordat er weinig diepgang in het boek zit zijn de personages en de verhaallijnen weinig vernieuwend en erg stereotyperend. Het was iets beter geweest als Hilje Mulder minder in één boek had willen stoppen en daardoor dieper op de verschillende verhaallijnen was ingegaan. Het boek geeft je wel echt zomervibes. Door de avonturen die de vriendinnen onderweg meemaken krijg je zelf ook zin in om de reis te gaan maken.

Ik wil de uitgeverij Uitgeverij Ellessy bedanken voor het toesturen van het boek. Ik voel me vereerd dat ik het boek mocht lezen en recenseren.

Van mij krijgt het boek twee sterren.
Recensie geschreven door Sanne (website)

Waardering: 2 uit 5.

Boekspecificaties
Titel: Roadtrip Compostela
Auteur: Hilje Mulder
Genre: Literatuur & Romans
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 286
Uitgever: Uitgeverij Ellesy
Verschijningsdatum: maart 2022
ISBN: 9789464491586